دل نوشته های عاشقانه2
اينجا هوا ابريه!...يعني دلم گرفته....شايد غم دوريته!
آخه مسافر من ...از روزي که تو رفتي........شوق ترانه ها رفت !
هق هق گريه موند و شبانه هاي بي تو !
از روزي که تو رفتي شوقي به زندگي نيست .......
همش شده يه جمله .....يه جمله باروني ....که اي کاش که بودی!
اشک گل سرختو طاقت داري ببيني؟
طاقت داري بشنوي صداي التماسو؟
با اونهمه عطوفت! اي خود آيه عشق!
شدم اسير لحظه!! يعني که تنها موندم ....
نشستم و نوشتم تموم لحظه هامو ...........که يه روزي بفهمي بي تو چه ها کشيدم !
دستام اگه خاليه به ناز چشمات قسم ؛گل سرخي نمونده!....
تموم شهرو گشتمگل سرخي نديدم لايق دستاي گرمت........
بي تو جوري شکستم که هر کسي که رد شد .........انگار ديوونه ميديد!
کاش يه روزي بيدار شم ؛زندگي رو ببينم .........زندگي براي من يعني حضور چشمات!
کاش که يه روز برگردی
من عشق را التماس كردم...
من عشق را با صداقت چشم هاي معصومت فهميدم....
عشق كافي نبود و سرنوشت ما را از هم جدا كرد...
من عشق را التماس كردم...
من سادگي را با تو قسمت كردم...
من كلامم را به خاطرت پنهان كردم...
من با خاري التماس ماندنت را به دوش كشيدم...
من اشك هايم را هديه كردم...
من رفتن را آموختم...
دلبستن را آزمودم...
مردن در عين نفس كشيدن را آزمودم...
من فراق بي وصال را هديه گرفتم...
من ثانيه هاي مرده را گذراندم...
چشم هاي بي پناه را ديدم...
من آرزوهايم را كشتم و سكوت كردم...
من صبح فردا را به شب بي پايان بخشيدم...
من خنده ام را گريستم...
من بغض ابدي را تجربه كردم...
من بي وفايي را با تمام وجود احساس كردم...
بي وفايي تو را...
دنيا را و انسان ها را...
و سهمم چيزي نبود جز واژه ي :
خداحافظ
رفتي و براي رفتن لحظه اي درنگ نكردي
تا بگويم:
همه و همه چيز را بخشيدم اما نگاه سردت را
هــــــــــرگز
دفتر عشـــق که بسته شـد
دیـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـی بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پایه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونیکه عاشـق شده بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوری تو کارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
برای فاتحه بهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا باید فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتی میگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازی عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نمیکنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاکیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاریکــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیم
دوسـت ندارم چشمای مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب میشه تصمیم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تیر خــــــــــــــــــلاص رو
ازاون که عاشقــــت بود
بشنواین التماس رو
ــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــ
ـــــــــــ
ـــــــ
ــ
_
امروز وقتی دلتنگ لحظه های نبودنت ، بودم
وقتی لبریز شده بودیم از نبودنهای بی دلیل این روزها
تمام هستیت را درون سه نقطه های همیشگی ات جای دادی و به سویم نشانه رفتی
بی آنکه بدانی
من این روزها
... هیچ نمی فهمم از سه نقطه ها و سکوت و بی صداییت
بی آنکه بدانی
من بودنم را در همان نگاه اول و همان سلام اول متوقف کرده ام
آخر تمام بودنت میان یک سلام و خداحافظ جای گرفته است
پس من به همان سلام بسنده می کنم
تا هیچ گاه پایانی در کار نباشد
براستی
... ما چه ساده به هم پیوند زدیم ثانیه هامان را
... به سادگی
من ناباورانه به باور بودنت رسیده ام
... تو باور لحظه های من شده ای
...
وقتی تمام بودنم را مال خود می کنی
دیوانه می شوم
خیال سفر نداری ! ؟
_
