می خواهم کلمات را به بردگی بکشم  تا مجبور نشوم به دنبال جمله های پر از

مهربانی برای تو بگردم می خواهم تو را آویز شعرهای عاشقانه کنم و به گردنم

بیاویزم تا همیشه با من باشی می خواهم از تمام ترانه ی خندهایت آهنگی 

بسازم دلنواز که آرامش را به قلب هایمان هدیه کند آنگاه با قلب خسته ام قصه

ی عاشقانه ای بنویسم که تا هستم و هستیم جاوید باشد و شیرین و فرهاد بر

آن حسادت کنند می خواهم با قلمم بر دلی که تو آن را شکسته ای بنویسم که

نگاهت را از چشمان غمگین دلم نگیر.